دادسرای عمومی و انقلاب تهرانتعالی حقوق2717-436031920170823Comparative Analyses of Patent Infringement in Iranian and English Lawsبررسی تطبیقی نقض حق اختراع در حقوق ایران و انگلیس744186583FAمریمقربانیفراستادیار گروه حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)Journal Article20140720In Iranian and English laws, patent infringement is defined as doing any illegal act like as: dispose, offer to dispose, making, importing, keeping and using of right. But, doing this acts, always are not regarded the infringement of patentee rights. In fact, in order to protect of social interest and forbidden patentee of exclusivement, some issues like, private and sience using are excluded from infringement. In both legal systems with a little difference patent infringement has been done by doing illegal activities that mentioned above, unless the legislator excluded them.در قوانین ایران و حقوق عرفی انگلیس، نقض حق اختراع با تعیین مصادیقی چون فروش، پیشنهاد به فروش، ساخت، واردات، نگهداری و استفاده از حق تعریف شده است؛ با این حال ارتکاب این افعال همواره نقض و تجاوز به حقوق مخترع تلقی نمیشود و با هدف حفظ منافع جامعه و منع انحصارطلبی مخترع، مواردی چون استفادهی خصوصی اشخاص و استفاده در جهت اهداف علمی- تجربی از دایرهی نقض مستثنی شده است. این مقاله با بررسی تطبیقی میان حقوق دو کشور ایران و انگلیس، با ارائهی تعریفی از نقض حق اختراع و ضمن تعیین رفتارهای متضمن آن، قلمرو این مفهوم را مشخص میکند. نتیجهی حاصل از نوشتار این است که در هر دو سیستم حقوقی با اندک تفاوتی، نقض حق اختراع با ارتکاب افعال غیر مجاز در قالب فروش، پیشنهاد به فروش، ساخت، واردات، نگهداری و استفاده از حق اختراع محقق میگردد؛ مگر این که قانونگذار فعل ارتکابی را از موارد نقض مستثنی نماید.https://www.thdad.ir/article_186583_14b172dcbd9631a4434b67113f8bbc22.pdfدادسرای عمومی و انقلاب تهرانتعالی حقوق2717-436031920170823The Characteristics of the Modern State in the Political thought of Ibn Khaldunشاخصهای دولت مدرن در اندیشهی سیاسی ابن خلدون4573186584FAمحمدرضامجتهدیاستاد دانشکدهی حقوق و علوم اجتماعی دانشگاه تبریز.فایقهچلبیدانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشکدهی حقوق و علوم اجتماعی دانشگاه تبریزفرزادجنگجوی (خراطا)دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشکدهی حقوق و علوم اجتماعی دانشگاه تبریزJournal Article20170522The existence of elements such as sovereignty, legality, bureaucracy, citizenship, taxation, nationalization, authority and legitimacy, the use of impersonal power, the specific territoriality, and the (monopoly) control over the means of violence are among the defining characteristics of modern states, which are also alternately visible in the political ideas of Ibn Khaldun. The present paper attempts to discuss the characteristics of the modern state system in the political thought of Ibn Khaldun while the authors will try to analyze these characteristics in detail through his writings. As a result, Ibn Khaldun’s ideas about each characteristic of the modern state have been explained in a way that some of which can be found to be consistent with the aforesaid characteristics, and on the other hand, his ideas have been also found to be sometimes far different from them.<br /><br />وجود مؤلفههایی چون حاکمیت، قانونمندی، بوروکراسی، شهروندی، مالیات ستانی، ملیسازی، اقتدار و مشروعیت، استفاده از قدرت غیر شخصی، قلمرو سرزمینی معین و کنترل انحصاری ابزارهای خشونت، از جمله مشخصهی دولتهای مدرن است که در آراء و اندیشههای سیاسی ابن خلدون به تناوب قابل مشاهده است. موضوع نوشتار حاضر واکاوی شاخصهای دولت مدرن در اندیشهی سیاسی ابن خلدون است و نگارندگان میکوشند با بیان شاخصهای دولت مدرن به بررسی و تحلیل آن در مکتوبات وی بپردازند. نتیجهی حاصل اینکه نظریات وی در باب هر شاخص دولت مدرن، به گونهای بیان شده که میتوان برخی از آنها را منطبق با شاخصههای یاد شده دانست و از سوی دیگر، گاهی آنچنان از صورت مسئله دور شده است که نظریات وی هیچ تطابقی با آنها ندارد.https://www.thdad.ir/article_186584_f083505b2da3fcdd2b5ede5135a16d21.pdfدادسرای عمومی و انقلاب تهرانتعالی حقوق2717-436031920170823Challenges of Applying General Rules of Punishment to Legal Entitiesاعمال قواعد عمومی مجازات نسبت به اشخاص حقوقی7593186585FAبهروزقلیزادهدانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرمشناسی دانشگاه مازندرانJournal Article20161004Such as accepting criminal responsibility of legal entities, applying of general punishment rules to these persons will be challenging. The general rules of punishment can be divided into two categories: "Rules on the conditions and barriers of criminal responsibility" and "Rules for determining (type and amount) of punishment. The main question that arises is that the criterion of practice in the application of general rules to punish will be the character of a legal entity or person that is representative of the legal person. Barriers to criminal responsibility and the rules that change criminal liability how apply to the legal entities? Due to the virtual and subordinate nature of the legal entities the criminal conduct is attributable to the representative of the legal entities, so the representative of the legal entities will be considered in the applying of the general rules of punishment.اعمال قواعد عمومی مجازات نسبت به اشخاص حقوقی با چالشهایی همراه است. قواعد عمومی مجازات شامل قواعد مربوط به شرایط و موانع مسؤولیت کیفری و قواعد مربوط به تعیین نوع و میزان و نحوهی اعمال مجازات است. پرسش این است که آیا در اعمال قواعد عمومی مجازات نسبت به اشخاص حقوقی، شخصیت شخص حقوقی ملاک خواهد بود یا شخصیت شخص حقیقی که نمایندهی شخص حقوقی محسوب میشود. همچنین چگونگی اعمال موانع مسؤولیت کیفری و قواعد عمومی تغییر دهندهی مجازاتها نسبت به شخص حقوقی با ابهام مواجه است. نتیجهی این نوشتار آن است که، با توجه به ماهیت اعتباری و تبعی اشخاص حقوقی، رفتار مجرمانهی منتسب به شخص حقوقی توسط نمایندهی آن انجام میشود و لذا در اعمال قواعد عمومی مجازات شخصیت نماینده باید مورد توجه قرار گیرد. همچنین قواعدی که معیارهای اعمال آنها نوعی است و مرتبط با شخصیت مرتکب جرم نمیباشد، در خصوص اشخاص حقوقی اعمال خواهد شد.https://www.thdad.ir/article_186585_a6cf5b2ceafe0701ad680322d4bffa53.pdfدادسرای عمومی و انقلاب تهرانتعالی حقوق2717-436031920170823Objective Guarantee for Interests of the Child and Teenager under Guardianshipتضمین عینی منافع کودک و نوجوانِ تحت سرپرستی95116186586FAسید جعفرکاظمپوردکتری حقوق خصوصی/ سرپرست ادارهی کل تدوین لوایح و مقررات قوه قضاییهمینابارانیکارشناس ارشد حقوق خصوصیJournal Article20170410One of the solutions the legislator has used in the “Supporting Children and Teenagers without Guardians Act” is taking a guarantee from guardianship candidates. Despite its positive consequences, it acts as an obstacle for the promotion of guardianship as an institution based on philanthropy and praised in religious teachings. This paper seeks to provide other solutions to better protect the rights of the guardian while also dealing with the legislator’s concerns about providing for the children’s future expenses.از راهکارهای قانونگذار در قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست، اخذ تضمین عینی از متقاضی سرپرستی است که این امر بهرغم آثار مثبت آن، مانع از رواج نهاد سرپرستی در جامعه میگردد؛ نهادی که مبتنی بر حس انساندوستی و مورد تایید آموزههای دینی است. این نوشتار در صدد است ضمن احترام به دغدغهی قانونگذار در خصوص تأمین هزینههای آتی کودک و نوجوان از طریق اخذ تضمین عینی، راهکارهایی در جهت تعدیل این حکم با هدف حفظ حقوق سرپرست ارائه نماید.https://www.thdad.ir/article_186586_0726668c01043629cfa487adad3a449e.pdfدادسرای عمومی و انقلاب تهرانتعالی حقوق2717-436031920170823The Jurisprudence of International Court of Justice in Determining Provisional Measures with Emphasis on Case Concerning the Temple of Preach Vihear Case (18th July 2013)رویهی قضایی دیوان بینالمللی دادگستری در تعیین اقدامات تأمینی موقتی با تأکید بر پروندهی معبد پرهویهار117154186587FAسهیلاکوشادکتری حقوق بینالملل/ استادیار دانشگاه پیام نور تهران0000-0002-7295-1177Journal Article20170425The International Court of Justice (ICJ) according to the conditions established in article 41 of its Statute and articles 73 -78 of Rule of Procedures can determine provisional measures when there is urgency for Guaranteeing the fundamental rights that should be protected by Court’s decision in the merits, and if there is possibility of irreparable damage to that right. The ICJ at first must establish these conditions according to circumstances of each case. This paper by using descriptive -analytic method of research is about to answer these questions that how Security Council (SC) can cooperate with the ICJ in guaranteeing the implementation of determined provisional measures and when ICJ can indicate these measures proprio motu like Preach Vihear case? The jurisprudence of the ICJ shows that in some cases, determined provisional measures did not implement by parties and SC despite of irreparable damage and necessity of maintaining international peace and security has not taken effective approach.دیوان بینالمللی دادگستری بر اساس پیششرطهای مذکور در مادهی 41 اساسنامه و مواد 73 تا 78 آیین دادرسی خود، در صورت وجود فوریت و ضرورت برای تضمین حقوق اساسیِ مرتبط با موضوع اصلی رأی دیوان در ماهیت دعوا میتواند اقدامات تأمینی موقتی را تعیین کند که پیششرطهای آن بر اساس اوضاع و احوال هر پرونده احراز میشود. این نوشتار با بهرهمندی از روش توصیفی- تحلیلی در صدد پاسخگویی به این پرسش است که شورای امنیت سازمان ملل متحد چگونه میتواند در راستای تضمین اجرای اقدامات تأمینی موقتی با دیوان بینالمللی دادگستری همکاری کند و همچنین دیوان در چه مواردی میتواند همانند پروندهی معبد پرهویهار راساً اقداماتی فراتر از درخواست خواهان تعیین نماید. رویهی قضایی دیوان بیانگر این است که شورای امنیت در راستای حفظ صلح و امنیت بینالمللی در این خصوص مقررهای پیشبینی نکرده است.https://www.thdad.ir/article_186587_61e3b6ddf1c058b4d522be8e31dbfbac.pdfدادسرای عمومی و انقلاب تهرانتعالی حقوق2717-436031920170823Cyber Attacks and the Prohibition of the Use of Forceحملات سایبری و ممنوعیت توسل به زور155178186588FAهمایونحبیبیاستادیار دانشکدهی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطباییوحیدبذاردانشجوی دکتری حقوق بینالملل عمومی دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20170504Today, cyber attacks have attracted the political and military heads of states and other international actors, because of advantages such as no need for extensive preparations and heavy costs and maintaining human resources than common armed conflict. in spite of a significant increase in cyber attacks in the past two decades, the rules governing on jus ad bellum in cyber attacks is not entirely clear. This article tries to show cyber attacks can be regarded as an armed attack and violate the principle of non-use of force if there are some circumstances. So the possibility of self-defence's injured state may be in response to the attacks. However, most of the rules governing on jus ad bellum extends to cyber attacks, some of these rules are not implemented because of the special status of these attacks.<br /><br />حملات سایبری به سبب مزایایی از جمله عدم نیاز به تدارکات گسترده و هزینههای گزاف و همچنین حفظ نیروی انسانی که در مقایسه با مخاصمات مسلحانهی رایج دارد، امروزه مورد توجه سران سیاسی و نظامی دولتها و سایر بازیگران بینالمللی قرار گرفته است. بهرغم افزایش قابل ملاحظهی حملات سایبری طی دو دههی اخیر، قواعد حاکم بر حق توسل به مخاصمات مسلحانه در حملات سایبری کاملاً روشن نیست. این مقاله در صدد است نشان دهد حملهی سایبری در صوررت دارا بودن برخی شرایط میتواند به عنوان حملهی مسلحانه تلقی شود و اصل عدم توسل به زور را نقض نماید؛ بنابراین امکان دفاع مشروع دولت قربانی در واکنش به این حملات متصور خواهد بود. در عین حال، با وجود این که اغلب قواعد حاکم بر حق توسل به مخاصمات مسلحانه به حملات سایبری نیز تعمیم داده میشود، به دلیل وضعیت خاص این حملات، برخی از این قواعد، محلی برای اجرا نمییابد.https://www.thdad.ir/article_186588_3231e77d36f1f54ddc0774b3a3ee31a9.pdfدادسرای عمومی و انقلاب تهرانتعالی حقوق2717-436031920170823The Principle of Respect for Cultural Diversity in International Documents and its Relation with Peaceاصل احترام به تنوع فرهنگی در اسناد بینالمللی و رابطهی آن با صلح179216186590FAرحمتالهفرخیدانشجوی دکتری حقوق بینالملل دانشگاه پیام نور تهرانمصطفیاعلاییمعاون مدیر کل حقوق بشر و زنان وزارت امور خارجهJournal Article20150126Cultures and great religions constitute pillars of the global human civilization, owing to their rich values, each of them instituted principles at a specific point in history or across the ages, originating from human nature which contributed to the common heritage worldwide. In fact, the world civilization is the melting pot of the fundamental principles inherent in influential cultures and civilizations. Hence, the values such as justice, peace, human solidarity and fundamental human rights form part of common heritage. Being the building blocks of the human civilization, however, the different cultural and religious disciplines have an inherent right to preserve and develop their own principles within the common whole. This is the principle of respect for cultural diversity within the universality of human rights. Not paying attention to cultural differences are the main causes of many tensions and unrest and even armed conflicts. The question is, how much emphasis is placed, beside the universality of human rights, on the issue of cultural diversity and respect for it, and how does this relate to peace and security? This article, by examining different aspects of the subject, has tried to study the necessity of normative respect for cultural diversity in the world as one of the ways to help global peace. The outcome of this article is based on the fact that the observance of cultural diversity and its enhancement will have a significant impact on global peace and security and the international organizations such as the United Nations, the Non-aligned Movement and the OIC should develop ex ante strategies and mechanisms to promote respect of cultural diversity as effective and pervasive tools to make a better world to live.تمدن جهانی نقطهی تلاقی اصول اساسی موجود در فرهنگها و تمدنهای تاثیرگذار است و ارزشهایی چون عدالت، صلح، همبستگی انسانی و حقوق بنیادین بشر بخشهایی از میراث مشترک و جهانشمول را تشکیل میدهند. با این وجود، نظامهای فرهنگی و مذهبی مختلف به عنوان عناصر سازندهی تمدن بشری، برای حفظ و توسعهی اصول خود در بطن این کلیت مشترک ذیحق میباشند؛ این همان اصل احترام به تنوع فرهنگی در چارچوب جهانشمولی حقوق بشر است. از علل اصلی بسیاری از ناآرامیها و مخاصمات مسلحانه، عدم توجه به اختلافات فرهنگی است و پرسش اینجاست که در کنار موضوع جهانشمولی حقوق بشر، تا چه حد بر موضوع تنوع فرهنگی و احترام به آن تاکید شده و این موضوع چه ارتباطی با صلح و امنیت دارد. نوشتار حاضر با بررسی ابعاد این موضوع، لزوم احترام هنجاری به تنوع فرهنگی در جهان را به عنوان یکی از راههای کمک به صلح جهانی به بحث میگذارد. برآمد این نوشتار ناظر بر این واقعیت است که رعایت تنوع فرهنگی و ارتقای آن تأثیر به سزایی در صلح و امنیت جهانی دارد و سازمانهای بینالمللی باید در جهت ارتقای احترام به تنوع فرهنگی و تبدیل جهان به محیطی بهتر برای زیستن، راهبردها و سازکارهایی را ارائه نمایند.https://www.thdad.ir/article_186590_b9d3fef2c8f4724c963dbbb066817ffa.pdf