تعالی حقوق

تعالی حقوق

قلمرو غرر در انواع توابع معاملی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
استادیار، دانشکده حقوق، واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
10.22034/thdad.2024.2009555.2540
چکیده
امروزه برداشت‌های سنّتی از فقه امامیه و قوانین موضوعه مبنی برمشخص‌شدن همه ابعاد معامله در لحظه انعقاد خصوصا در حوزه ی قراردادهای تجاری و اقتصادی از جمله توابع معاملی، امری دشوار و در مواردی ممتنع شده است. ازسویی واکاوی در منابع فقهی در باب قاعده غرر و مجموع مقررات موضوعه نشان می‌دهد هر جهلی در معامله که در آن احتمال ضرر می‌رود مؤثر در بطلان قرارداد نیست و ازاین‌جهت ابهامات معاملی به دو شق مؤثر و غیرمؤثر در ایجاد غرر و بطلان عقد قابل تقسیم می‌باشد؛ چراکه در فقه، غرر به‌معنای خطر بوده و خطر نیز عبارت از احتمال ضرری بوده که عرف عقلا از آن اجتناب می‌کنند؛ بنابراین اگر عرف به‌جهت قابل اغماض‌بودن ابهام به یکی از ابعاد معامله از آن روی‌گردان نبوده، و آن را خطر ناک نشمارد چنین جهلی اساساً غرر محسوب نمی شود. تحلیل آثار ابهام در توابع مورد معامله اعم از عرفی یا قراردادی و همچنین توابع ذات عقد، با توجه به ماهیت و جنبه ی فرعی آن در عقد نشان می دهد ریسک ناشی از آن عمدتا از منظر عرف قابل اغماض بوده و معامله را مشتمل بر خطر نمی سازد. مع الوصف امکان دارد ارزش اقتصادی تابع به گونه ای وزین باشد که ابهام در آن به عقد سرایت کند و معامله را دچار حالت خطر ناک و غرری نماید. در تحقیق حاضر سعی شده است با گردآوری اطلاعات از منابع کتابخانه‌ای و دیجیتالی و با استفاده از روش تحلیلی نسبت به کشف حکم و تحلیل آن و ارائه راهکارها اقدام شده است.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

The domain of un certainty in all kinds of transactional functions

نویسنده English

Hamed Salehi Aliabadi
Assistant Professor, Faculty of Law, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
چکیده English

Nowadays, the traditional interpretations of Imamiyyah jurisprudence and the relevant laws, which specify all aspects of the transaction at the moment of conclusion, especially in the field of commercial and economic contracts, including transactional functions, have become difficult and in some cases impossible. On the other hand, the analysis of jurisprudential sources regarding the rule of un certainty and all relevant regulations shows that any ignorance in a transaction in which there is a possibility of loss is not effective in invalidating the contract, and therefore, transactional ambiguities can be divided into two effective and ineffective clauses in creating un certainty and voiding the contract. Because in jurisprudence un certainty means danger, and danger is the possibility of harm that is avoided by common sense; Therefore, if custom has not turned away from one of the dimensions of the transaction due to the fact that the ambiguity is negligible, and does not consider it dangerous, such ignorance is not considered to be un certainty. The analysis of the effects of ambiguity in the functions of the transaction, whether customary or contractual, as well as the functions of the nature of the contract, according to its nature and secondary aspect in the contract, shows that the risk caused by it is mostly negligible from the perspective of custom, and the transaction does not involve risk. make With the description, it is possible that the economic value of the function is heavy in such a way that the ambiguity in it spreads to the contract and makes the transaction dangerous and subject to un certainty. In this research, it has been tried to discover the ruling and analyze it and provide solutions by collecting information from library and digital sources and using analytical methods.

کلیدواژه‌ها English

un certainty
risk
ignorance with loss
condition in contract
custom
Conventional and contractual function
منابع
فارسی
الف) کتب
آشوری، محمد. (1391). ایین دادرسی کیفری، جلد اول، تهران، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت).
جمشیدی، علیرضا. (1390). سیاست جنایی مشارکتی، تهران، میزان.
خالقی، علی. (1395). ایین دادرسی کیفری، جلد اول، تهران، موسسه مطالعات و پژوهش‌های حقوقی، چاپ سی و دوم.
رحمدل، منصور (1393). ایین دادرسی کیفری، انتشارات دادگستر، چاپ اول، جلد نخست.
طهماسبی، جواد. (1396). بایسته‌های ایین دادرسی کیفری، چاپ اول، تهران، میزان.
عابدی، احمدرضا. (1400). ایین دادرسی کیفری، مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضائیه، چاپ چهارم.
کوشکی، غلامحسن. (1401). آیین دادرسی کیفری، چاپ نخست، تهران، سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی.
منصور ابادی، عباس و فروغی، فضل الله. (1396)، ایین دادرسی کیفری 1، تهران، نشر میزان، چاپ دوم.
مهرا، نسرین. (1398). دایرة المعارف عدالت کیفری انگلستان، تهران، میزان.
 
ب) مقالات
جعفرزاده، سیامک، علیزاده، حمید و جان نثار کهنه شهری، علی (1401). «جرائم قابل گذشت و غیرقابل گذشت در نظام کیفری ایران»، پژوهشنامه حقوق کیفری، سال سیزدهم، شماره اول.
حدادزاده نیری، محمدرضا. (1388). «تحقیق در جرائم منافی عفت»، مجله حقوقی دادگستری، شماره 67.
رایجیان اصلی، مهرداد. (1384). «بزه‌دیدگان و نظام عدالت جنائی». مجله حقوقی دادگستری، شماره 52 و 53.
رستمی، هادی و برزگر، مهری. (1401). «کمینه‌گرایی در قانون کاهش مجازات حبس تعزیری و چالش‌های فراروی ان»، پژوهشنامه حقوق کیفری، سال سیزدهم، شماره اول.
رستمی، هادی. (1400). «گذشت‌پذیری جرائم در پرتو مبانی حقوق کیفری»، مطالعات حقوق کیفری و جرم‌شناسی، دوره 51، شماره 2.
روستائی، مهرانگیز و رحمانیان، حامد. (1400). « مدنی سازی حقوق کیفری در پرتو قانون کاهش مجازات حبس تعزیری»، مجله حقوقی دادگستری، دوره 85، شماره 113.
زراعت، عباس . (1385). «گذشت در جرائم قابل گذشت»، مجله حقوقی دادگستری، شماره 55.
زینالی، امیرحمزه، مقدسی، محمدباقر. (1392). «رویکرد تطبیقی به نقش و جایگاه بزه‌دیده در فرایند کیفری»، آموزه‌های حقوق کیفری، شماره 5.
شاملو، باقر، خسروشاهی، قدرت الله، مهدوی‌پور مقدم، علیرضا. (1397). «چهارچوب های قانونی جایگاه اعلام جرم در فرایند دادرسی شکلی»، فصلنامه دیدگاه‌های حقوق قضایی، دوره 23، شماره 83.
 شیری، عباس. (1397). «سیاستگذاری جنایی درباره حقوق بزه‌دیدگان»، فصلنامه سیاستگذاری عمومی، دوره 4، شماره 1.
محمودی، مرتضی و بابایی، محمدعلی و سیده بنی حسینی. (1396). « ارکان جرایم قابل گذشت در حقوق کیفری ایران»، اموزه‌های حقوق کیفری، شماره 14.
مهدوی پور مقدم، علیرضا، شاملو، باقر. (1396). «تحلیل حقوقی اعلام جرم در تعقیب کیفری»، مطالعات حقوق کیفری و جرم‌شناسی، دوره 4، شماره 2.
میرکمالی، علیرضا. (1394). «نقش بزه‌دیده در حقوق کیفری انگلستان»، پژوهش‌های حقوق جزا و جرم‌شناسی، شماره 6.
میرکمالی، علیرضا. (1390). «جایگاه بزه‌دیده در قانون آیین دادرسی کیفری آلمان»، آموزه‌های حقوق کیفری، شماره 2.
نیازپور، امیرحسن. (1391). «نقش بزه‌دیده در چگونگی پاسخ‌دهی به بزهکاران»، تحقیقات حقوقی، شماره 57.